Voetbal en buikpijn...

Afgelopen vrijdagavond was er voetbal op televisie. Manlief en ik hebben beiden niets met voetbal (ja als heel NL op zijn kop staat vanwege een EK of WK vinden wij het ook wel leuk als Nederland wint maar ach eigenlijk slapen we er niet minder om als ze verliezen). Hoe dan ook; hier in huis staat er ook geen voetbal aan.
Vrijdag speelde het Nederlands elftal en waren er vrienden hier die graag even de stand wilden zien. En; aangezien Thijs net wakker was vanwege een fles maakten we de volgende foto die we naar de voetbaloom stuurden:

Oom:
Heeeeeeeeel goed!!!!
Maar niet te veel naar die feyenoorders kijken

Ik:
Ja eh niet te moeilijk maken nu he?

Oom:
Jawel
Want loopt geen ajaxcied in het veld nu
Maar goed, oranje kijken kan geen kwaad.
Ho! Speelt er toch 1 van ajax

Pfff je kunt het ook niet snel goed doen bij deze oom he? haha


Los van het voetbal gaat het goed hier. Ons vriendje groeit goed en met mijn gezondheid gaat het ook prima (behalve een prikkende keel maar het is ook wel weer fijn verkoudheidseizoen natuurlijk). Soms heeft Thijs wat last van zijn buik. Zo ook gisterenavond en vanochtend vroeg. Manlief vindt dit nogal frustrerend. Een vieze luier kun je wat aan doen. Honger? Daar weten we ook wel wat op. Maar die krampjes waarbij hij zich tussendoor laat troosten maar verder ligt te kermen en te wurmen... Ja daar kun je niet zo heel erg veel mee (behalve warm houden, hand op het buikje, rondjes lopen, enzovoorts). Soms helpt gewoon even geen één trucje. En dat is best wel eens lastig. Vooral manlief heeft hier moeite mee. Hij voelt het als falen als hij dan wat gefrustreerd ontdekt dat er geen één trucje werkt. Vanmorgen vroeg heb ik ons vriendje overgenomen zodat manlief zich nog eventjes om kon draaien want ach; ik heb verlof en hij moet werken tenslotte.
En gelukkig heeft ons kleine vriendje niet zo heel vaak last van krampjes.
En gelukkig huilt ons mannetje niet eindeloos en troosteloos als hij krampjes heeft.
En gelukkig gaf het CB aan dat ons kleintje nu op het hoogtepunt zit van krampjes en dus valt het best mee allemaal en wordt het vanzelf een keer minder.

Het komt wel goed. Vandaag was manlief tussendoor vrij en hebben we maar een flinke wandeling gemaakt met Thijs. Heerlijk even de frisse lucht in. Altijd goed!

**gaaaaaaap**

Ja fijne titel he? :-)
In het begin was het wel te doen die nachten. Nu merken we allebei dat het ons toch op gaat breken. Manlief omdat hij overdag natuurlijk gewoon moet werken en elke keer wel gewoon wakker is. Hij heeft met de boodschappen maar een paar blikjes energy drink ingeslagen en beweert dat hij het daarmee wel gaat trekken nu.

Ik merk dat het kolven (ben ik zo drie kwartier verder) me opbreekt naast natuurlijk de luiers en de voedingen want; doordat ik fulltime kolf ben ik dubbel zo lang bezig met voedingen. En aangezien het mannetje nu op 6 voedingen per etmaal zit, ben je zo'n 6x een uur en drie kwartier bezig met voedingen (incl. kolven dus). Das best veel tijd van je dag! Tussendoor slapen lukt me vaak niet omdat ik dus aan het kolven/ flesjes aan het schoonmaken ben e.d. als Thijs eventjes in bed ligt. Ik merk dat dit me af en toe wat opbreekt maar goed; ooit gaat die nacht er af en dat scheelt al... ;-)

Ons mannetje doet het nog steeds supergoed en daar gaat het om toch?
En ach ja dat energietekort... Dat hoort er dan ook maar weer gewoon bij!

Desondanks zijn we nog steeds enorm verliefd op ons mooie mannetje!

Eerste keer CB

Morgen is Thijs een maand oud en vandaag mocht hij samen met mama voor de eerste keer naar het consultatiebureau. Zijn gewicht zit nu op 5150 gram (volgens papa ben je nu officieel een "speknekje") en de lengte is geschat op 55 cm. Waarschijnlijk is hij iets langer maar Thijs was niet van plan zijn benen te strekken voor de vreemde mevrouw op het CB (en thuis doet hij natuurlijk niet anders).

Daarna naar de arts waar Thijs vrijwel het hele gesprekje heeft laten horen dat zijn longen en stembanden prima werken :-) Verder was zijn hoofdje mooi rond, zijn hartje prima (geen ruisje oid), zijn longen prima (behalve het geluid en volume ook geen vocht oid te horen). Oogjes prima (ja die wilden we eerst niet laten zien maar even bij mama over de schouder kijken we toch weer nieuwsgierig de wereld in). Sterk nekje (maar dat hadden wij ook al gezien bij hem) en beentjes en heupjes lijken prima in orde. Voor de heupjes mag hij met de leeftijd van 3 maand voor alle zekerheid en dubbele check ook nog een echo omdat de tante van Thijs een spreidbroekje heeft gehad vroeger. Nou ik ga er niet vanuit dat er iets aan de hand is (dan had ze dat nu al wel gezien denk ik) maar goed; beter dubbel gecheckt dan een keer te weinig. Ze vond Thijs een mannetje met een mooie, wijze, heldere blik.

11 november mag Thijs weer en dan gaan we voor de prikken.

Verder gaat het prima hier. Papa vindt dat hij Thijs toch wel vrij weinig ziet met zijn werktijden en probeert in de tijden dat hij wel thuis is zo veel mogelijk met Thijs te doen. Vooral in het begin van de week merken we dit aangezien manlief maandag t/m woensdag de hele dag én de avonden werkt. De eerste week was dit voor ons allebei erg wennen. Begrijp me goed; we redden ons prima hoor maar ik had ineens het gevoel dat ik bijna een alleenstaande moeder was. Natuurlijk waren we ook ontzettend verwend met de drie weken vakantie die manlief had vanaf de geboorte en het is natuurlijk een kwestie van wennen. Het komt best goed!

Thijs doet het prima; ja oké dat zeiden ze op het CB vanmorgen maar over het algemeen is het nog steeds een heel tevreden mannetje. Af en toe heeft hij wat mopperbuien en heeft hij knuffeltijd nodig maar dat vinden wij geen straf! Gisteren schrok manlief om 04:45u wakker omdat Thijs nog niet geweest was (normaal kwam hij tussen half 3 en 3u) maar ons mannetje lag nog heerlijk te slapen... Vannacht heeft hij zijn ritme totaal weer omgegooid. Onze energie is daardoor wel ver te zoeken soms (zeker 's nachts haha) maar ach dat hoort er allemaal bij he.

Thijs en ik gaan nog steeds elke dag wandelen want Thijs moet weerstand opbouwen en lekker buitenlucht snuiven en ik moet buitenlucht snuiven en dat buikje kwijt ;-) Ja en natuurlijk ook weer opbouwen wat betreft conditie.
Wat betreft mijn lijf; ik heb over het algemeen het idee dat ik weer redelijk terug ben naar hoe het was. Slechte dagen en goede dagen. Grappig is dat nu de bekkenpijn weg is, ik mijn rug weer voel (die werd toch echt ondergesneeuwd door andere pijn op het laatst). We worden dus weer onszelf. :-)

Toch handig hoor dat verlof; lekker de tijd samen met Thijs en ondertussen de kans om mijzelf weer op te schroeven...

Thijs en mama samen

Gisteren is manlief weer begonnen met werken. Dat betekent dat Thijs en mama het rijk alleen hebben. En; dat papa vindt dat hij de fles van 19u écht mag doen omdat hij ook graag tijd met Thijs wil en overdag en 's avonds aan het werk is (die nachtflessen zijn niet zo leuk haha).

Manlief en ik appen overdag dus hij blijft redelijk op de hoogte maar Thijs en ik redden ons prima. De eerste weken deed manlief vast de luier of de fles als ik de kolf aanslingerde en nu moet ik alles zelf doen dus kost alles wel enorm veel meer tijd voor het gevoel maar ach we hoeven nog nergens perse op tijd te zijn dus moeten we ons er maar niet druk over maken.

Thijs is nog steeds verkouden maar lijkt wel iets meer lucht te krijgen.
Het eiwit blijkt een geniaal middel te zijn voor de rode, kapotte billetjes want die zijn al enorm verbetert!

Nog steeds gaan Thijs en ik elke dag een rondje wandelen want; dat is goed voor ons allebei en zolang het weer nog zo mooi is... Moeten we daar maar van genieten!

Donderdagochtend en donderdagavond krijgen we nog gezellig kraamvisite en vrijdag komen oom M. en tante B. weer even knuffelen. Tja als oom en tante heb je knuffelrechten als je een neefje hebt tenslotte..

Het enige wat ik soms lastig vind is de voeding. Ze zeggen altijd dat met borstvoeding je kindje en de natuur zichzelf regelen; wat je kindje nodig heeft maakt je lijf aan. Alleen telt dat natuurlijk niet met kolven. En dan zegt "men"; als je kindje goed groeit, tevreden is en voldoende luiers heeft gaat het goed. Vertrouw daar maar op. Ja en dat vind ik dus lastig he... Ik hou er veel meer van als iets gewoon lekker duidelijk is. Je kindje weegt zoveel? Oké dan moet er zoveel in een fles en zoveel flessen op een dag. En ja zo werkt een baby natuurlijk niet. En dat wéét ik wel maar dat vind ik dus nog wel lastig... In het begin werd het mannetje elke dag gewogen dus dan kon ik daar vanuit gaan maar nu niet meer. Dus nu moet ik dan zomaar "vertrouwen". Hmm... Loslaten...

Mama moet nog een hoop leren!

Hoe dan ook; over precies een week hebben we de eerste afspraak bij het CB. Dan horen we wel of het goed gaat... Vast wel (dat weet ik ook wel), maar mama vindt het wel erg fijn om weer even een bevestiging te krijgen...

Net niet...

Net niet helemaal ons mannetje...

Vanmiddag dronk ons mannetje maar een halve fles leeg (kennen we niet van hem).
Vanavond gaf hij ontzettend veel terug (kennen we ook niet van hem).

Zijn billetjes zijn rood. En niet alleen rood; zelfs een klein beetje stuk. Echt heel zielig. Sudocreme, billetjeszalf van Zwitsal en Vaseline hielpen niet. Het leek zelfs een beetje erger te worden. Het bovenste laagje van de luier bleef ook zo lekker aan hem plakken. Niet fijn! Ons mannetje leek ook pijn te hebben bij ontlasting. Echt wel zielig. (en dan nog niet huilen he maar alleen kermen)
Oma kwam met de tip van eiwit smeren dus vanavond zijn we daar mee begonnen. Hopelijk brengt dat wat verlichting. We zijn benieuwd.

Verder is ons mannetje verkouden. Hij "snurkt" en je hoort gewoon aan zijn ademhaling dat hij vast zit. En ja dat gaat vast nog honderdduizend keer gebeuren dat hij verkouden is maar ik vind het best zielig bij zo'n guppie. Dus wij in de weer met een peertje waarmee je snotjes uit een neus kan zuigen (werkte niet dus uiteindelijk het snotje gevangen met een wattenstaafje) en een babyneusspray (zout en water). Vannacht zetten we een ui op zijn kamertje en ja om beter te kunnen ademen ligt zijn matras al iets schuin.

Ik weet het; hij wordt vanzelf weer beter maar vanavond is ons mannetje net niet het mannetje wat we kennen.
Ik ben benieuwd wat hij vannacht gaat doen...

Twee weken en twee dagen oud

Thijs is vandaag twee weken en twee dagen oud. Aan de ene kant voelt het als "al" 2 weken en aan de andere kant is het net alsof Thijs al jaaaaaren bij ons is. Volgens een vriendinnetje is dat "het moedergevoel". Ah :-) Hoe dan ook; Thijs hoort bij ons.

Oké soms is het 's nachts niet zo grappig dat hij nog niet kan vertellen wat er is en dat het dan erg zoeken is nadat je luier en eten al afgevinkt hebt maar dat hoort er natuurlijk ook bij. 's Nachts kun je dat alleen minder goed hebben als overdag haha.

Ons vriendje doet het verder hartstikke goed.

Met papa gaat het ook goed. Al ziet hij nog wel iets op tegen komende week als hij weer aan het werk moet en ons vriendje gaat 's nachts spoken. We zullen zien hoe dat gaat lopen... Verder is hij ontzettend gek met ons mannetje en draait hij nergens zijn hand voor om (luiers/ fles/ aankleden/ uitkleden/ badje/ douche, enzovoorts). Heerlijk om hem te horen kletsen tegen ons kleine mannetje tijdens zijn 'vader-zoon-moment'.
Van de week lag Thijs even bij papa in het grote bed en echt waar ik had het moeten filmen. Beide 'mannen' lagen precies in dezelfde houding en toen papa een geluidje maakte, kwam Thijs vlak daarna met een soortgelijk geluidje. Vader en zoon... :-)

Met mij gaat het ook goed; ik ben flink aan het afbouwen wat betreft paracetamol en ga elke dag een stukje wandelen met Thijs. En; als papa tijd heeft gaat hij natuurlijk ook mee. De rondjes zijn nog niet verschrikkelijk lang maar al met al ben ik al best een kwartier/ twintig minuten weg.
Bekkenklachten zijn een stuk minder als tijdens de zwangerschap maar ja ik ben natuurlijk het kindje tussen mijn benen kwijt :-) 's Morgens bij het wakker worden heb ik het meeste last en na het wandelen voel ik mijn rug en bekken ook nog wel.
Mijn rug doet het oké. Ik merk dat als ik een dag veel met Thijs in de weer ben omdat manlief andere dingen doet, mijn lijf dat nog niet helemaal fantastisch vindt. Ach ook dat zal elke keer wel weer wat beter gaan.

Ondanks dat ik nog steeds wel last heb van dingetjes is het zó enorm fijn om aan het opbouwen te zijn!

Oh en wat ik echt even genoemd wil hebben: we hebben ontzettend veel lieve, leuke kaartjes gekregen. Te veel om iedereen persoonlijk te bedanken. Dus bij deze; BEDANKT! We genieten nog steeds elke dag van de postbode op deze manier :-)

Weer een nieuwe stap

Vandaag besloten; maandag worden mijn rolstoel en mijn hoog/laag-bed (die we voor beneden hadden laten komen) opgehaald. Dat betekent dat het goed gaat met mij haha. Ik ben van 8 paracetamol en 2x dyclonfinac (hoe schrijf je dat?) in het ziekenhuis terug naar 6 paracetamol per dag. 's Morgens bij het opstaan 2, met de lunch 1, met avondeten 1 en voor het slapen gaan 2. Ofwel; we zijn hard aan het afbouwen en dat gaat prima!

Manlief was vandaag klussen met de buurman. Geniaal want zo kon ik testen hoe het was om Thijs de hele dag alleen te hebben en; als er wat was, dan was manlief om de hoek dus superfijn! Dit was echter niet nodig want ik heb alles gered. Ik ben ook begonnen met het koken 's avonds maar dat heeft manlief na zijn douche (halverwege het koken) over gekomen want dat was nét te veel van het goede nog. Vanavond is manlief naar een verjaardag dus ook de avond doen we alleen. Er gaan nog heel veel van deze dagen volgen dus goed om te oefenen zolang manlief nog vakantie heeft.

Een collega kwam met de geniale tip van een rugzak omdat ik nog niet een aantal maal per dag de trap op en af kan lopen dus de rugzak ligt al klaar en over anderhalf uur vertrek ik met de rugzak op mijn rug (met daarin kolf, flesjes, enz.) en Thijs in één arm naar boven zodat ik ook nog een arm vrij heb voor de trap. Uiteraard heb ik al geoefend met Thijs op één arm en dit gaat ook goed.

Wat nog meer goed gaat; Thijs en ik zijn gisteren én vandaag buiten wezen wandelen (nee ik heb geen wonderkind; Thijs ligt in de wagen en ik wandel er achter natuurlijk). Gisteren alleen de straat rond en vandaag al een stuk verder. Fijn om te doen en oké ik kom van vrij ver maar ik ga elke dag met sprongen vooruit. We zijn aan het opbouwen! Thijs vindt het heerlijk buiten; die ligt gewoon te slapen in de wagen. Glad fietspad of hobbelweg; het maakt hem niets uit.

En sinds we 'gewoon' kolven (alle meningen lekker opzij gezet) en ons mannetje goed drinkt omdat hij eindelijk de fles redelijk door lijkt te hebben (hij doet met speen en fles hetzelfde als met borstvoeding alleen dan minder extreem. Echter; een fles en speen zijn net iets makkelijker te sturen of door te duwen als de borst en de stand van lipjes zijn dan iets minder belangrijk) gaan we gewoon door met genieten.

We krijgen veel vragen over of het niet allemaal vreselijk wennen is enzo. Ja natuurlijk zijn dingen anders nu maar het voelt eigenlijk gewoon gigantisch goed. Nou moet ik ook wel eerlijk zeggen dat we volgens mij een heel makkelijk mannetje hebben. Hij ligt wel eens wat te mopperen maar hij huilt eigenlijk alleen maar als hij een vieze broek heeft, het etenstijd is of als hij last van zijn buik heeft (dan heb je hem tegen je aan totdat zijn buik GIGANTISCH gaat borrelen en er een scheet oid uit komt en dan is het weer goed). Echt een tevreden mannetje.

En wij? Wij zijn gek op hem!!! (alleen de kat weet het zo net nog niet...)