Vakantie & oogjessoap

Ons mannetje is inmiddels bijna één en net thuis van zijn eerste echte vakantie met papa en mama. We zouden twee weken naar de Duitse Eiffel gaan om daar heerlijk met ons drietjes van de vakantie te genieten. Ja ik schrijf "zouden" want uiteindelijk zijn we vier dagen eerder naar huis gegaan dan de planning was. Zoals wel bekend ben ik rugpatiënt. En dat betekent dat ik thuis van alles goed voor elkaar heb maar dit op een vakantieadresje altijd iets afzien is.

De keuken is te laag, een verschoningsmogelijkheid is óf scheef zitten (op de bank) óf te laag (tafel), bedje is te laag (campingbedje terwijl we thuis een bed op hoogte hebben zodat ik niet hoef te bukken), enz. enz.

Dit weet ik, en daarom heb ik ook altijd nog een paar dagen na de vakantie vrij om mijn lijf bij te laten komen. Echter; dit jaar hadden we naast de standaard ongemakjes ook pech met het bed. Zodra ik ging liggen had ik het gevoel dat er iets in mijn heup stak, in mijn schouder en soms ook in mijn zij. Als ik wakker werd had ik niet alleen lage rugpijn maar ook pijn in mijn nek/schouder-gebied en een dof gevoel in mijn benen en/ of pijnscheuten in mijn benen. Na een paar dagen speelde ineens ook de bekkenpijn weer op (deze ken ik alleen van de zwangerschap). Allemaal gevolg van. Nou ja; als je dan overdag lekker in het zonnetje kan vertoeven maakt dat ook wel weer een hoop goed.

Maar ja, die was er niet haha.

Dus in plaats van lekker in het zonnetje een boekje lezen, in het zonnetje op het gras spelen met onze kleine man en in het zonnetje wandelen hebben we welgeteld twee dagen droog weer gehad en kon onze kleine man buiten vrij weinig omdat alles één grote modderbende was en meneer nog niet kruipt/ loopt. Beetje waardeloos dus.

De voorspellingen zouden zijn: regen, miezer, regen, regen, miezer en donderdags weer mooi weer. Maar ja; laat dat nou onze vertrekdatum zijn. De voorspelling thuis; zon, zon, matig dagje, zon, zon. Ehm ja tel dat op bij wat ik hiervoor schreef samen met maag en darmen die niet mee werkte, en onze keuze was gemaakt. We hebben nog wel getwijfeld hoor want de omgeving was prachtig en in principe vind ik dat je echt wel twee weekjes op vakantie mag na een jaar werken maar ja dit was wel de meest logische keuze...

 

Hoe dan ook: we hebben echt wel leuke 10 dagen gehad hoor!

Eenmaal thuis lekker in het zonnetje op het gras gespeeld en in het zonnetje naar oma gefietst (9km heen, 9km terug). Zo hoort vakantie te zijn! :-) We maken onze vakantie gewoon lekker thuis af.

Ondertussen bleek dat onze vriend ineens toch ingepland was voor een ingreep aan zijn oogje. We hadden doorgegeven dat we ook de eerste week september nog in het buitenland zouden zitten maar daar was niets van aangetrokken. Ons vriendje is ingepland voor a.s. woensdag. Morgen dus. Hmm oké raar maar ook wel weer fijn dat hij er straks vanaf is en wij er niet lang tegenop kunnen kijken. De oogjessoap waar ik eerder een aantal maal over schreef is namelijk nog steeds niet over. Nu moeten we morgen om 07:15u in het ziekenhuis zijn en wordt hij er EINDELIJK aan geholpen. Hopelijk heeft het zijn resultaat...

In de stacaravan (en ook thuis natuurlijk) gaat meneer steeds vaker op knietjes en handjes heen en weer schommelen (de kruiphouding), om dan vervolgens op zijn buik te ploffen en verder te tijgeren.
Naast deze verwoede pogingen tot kruipen heeft meneer ook boze buien. Uiteraard kan hij pissig zijn omdat iets niet lukt maar hij kan ook echt buien hebben dat hij gigantisch krijst. En waarom? Tja... Zeg het maar... Het lijkt alsof hij hartstikke gefrustreerd is. Misschien gaat het beter als het hem wel lukt om te gaan kruipen? Of vindt hij dat hij mama's aandacht zo kan opeisen? Het zal wel weer over gaan...

Vandaag is papa een dagje klussen bij zijn zus die net verhuisd is dus hebben vriendje en ik een dagje samen. En dan morgen dus met ons drietjes naar het ziekenhuis. Ik ben benieuwd! Wordt vervolgd...

CB

Vanmorgen mocht onze kleine man voor zijn 11-maandenconsult naar het consultatiebureau. Op maandag dus op papadag maar deze flexibel-werkende-mama kon een uurtje later beginnen en zo ook eventjes mee.

Voor de cijfertjes: inmiddels weegt hij 10,3kg en is hij 77,2cm lang. Najaar/ winter wordt maatje 80 dus! Verder alles helemaal prima. Hij doet keurig alles wat hij zou moeten doen behalve het zelf gaan zitten. In de kinderstoel zit hij echt wel een deel van zijn broodje keurig los maar zelf gaan zitten vindt hij niet interessant genoeg ofzo.
Met beide handjes een piepklein propje oppakken keurig tussen duim en wijsvinger was geen probleem. Tijgeren kan meneer voor- en achteruit. Kruipen hoefde hij nog niet te kunnen. Al snapt hij de kruiphouding al wel maar ploft dan gewoon weer op zijn buik voordat hij in beweging komt.
Wat betreft lengte en gewicht zit hij iets boven het gemiddelde wat op zich natuurlijk prima is. Wel keurig in verhouding. Helemaal top.

Zwaaien begint hij te oefenen. High-five snapt hij meestal. In zijn handjes klappen (en zelfs soms het; "op je boze bolletje allebei") lukt zonder problemen. Eigenlijk doet hij het gewoon hartstikke goed en moesten we ons vooral geen zorgen maken over het feit dat meneer nog niet zelf gaat zitten.
Waarschijnlijk vindt hij dat nu niet interessant genoeg. Het komt wel.
Pas als we achteruitgang zien of stilstand kunnen we een kinderfysiotherapeut op gaan zoeken voor eventueel ondersteuning maar nogmaals: we moesten ons nu geen zorgen maken.

Daarna kreeg meneer nog twee prikken. Eén is redelijk te doen maar die tweede is echt gemeen want dan weten ze wat er komt. ZO zielig is hij dan... Dikke tranen huilen maar ach eenmaal uit het hokje (want ja die ruimte is dan heel stom en de verpleegkundige waarmee hij de hele tijd heeft zitten sjansen is ineens HEEL gemeen!) is het ook vrij snel weer goed. Fantastisch om te zien dat hij dan al zo lelijk naar de verpleegkundige kan kijken omdat die ineens wel heel gemeen is...

Ach gelukkig is hij ook dat vrij snel weer vergeten :-)
Half november mag hij weer. Vandaag is hij lekker thuis bij papa. Lekker knuffelen.

Enerverend weekje...

Een enerverend weekje was het voor onze kleine man... Soms lijkt de ontwikkeling weken lang stil te staan en dan ineens zit meneer een paar dagen/ een week in een flow waarin hij alle nieuwe dingen lijkt op te zuigen en gaat het ineens heel snel! Voor slapen heeft onze man dan geen tijd want in plaats van dat hij nu met zijn 11 maanden gewoon twee slaapjes op een dag doet die minstens een uur duren, is hij na een half uur wakker. En ook al haal je hem niet meteen uit bed; dan ligt hij in bed te spelen/ kletsen maar slapen doet hij in ieder geval niet meer. En ja dan is hij dus heel veel aan het huilen overdag omdat hij harstikke moe is maar leg je hem dan in bed gaat hij gillen. Hard gillen. En huilen. Hard huilen. Dus ja met in ons hoofd "alles is een fase..." proberen we daar dan maar weer doorheen te komen...

Hoe dan ook; ons mannetje vindt nu écht gevoerd worden niet meer tof. Hij moet zelf eten. En zo niet dan gaan we huilen, met ons hoofd gooien, nee schudden, oogjes dichtknijpen en met zijn hand jouw hand aan de kant slaan. Hoezo een eigen willetje?

Verder had hij ineens door hoe hij achteruit moest tijgeren; kontje omhoog, hoog op de handjes en je dan afzetten; whoesh! En dat dan een paar keer achter elkaar.
En als je op de commode ligt, je iets in je handen krijgt en papa zegt "bal" dan ga je dat in je allerbeste baby-taal proberen na te zeggen. Net als zijn naam.
In de winkelwagen zit je nauwelijks meer gewoon 'zoals het hoort'. Het kan namelijk ook overdwars; één been door een gat, één been recht over het zitje en dan met je rug tegen de zijkant. Met één arm het handvat vast en met je andere arm het karretje achter je. (snap je het nog?) Omdat het kan.
Verstoppertje spelen is ook HEEL leuk. Je achter het gordijn verstoppen; mama die dan je naam roept en dan met een dikke grijns het gordijn aan de kant halen. En dat natuurlijk 300x achter elkaar.
Verder kan meneer nu zelf in zijn handjes klappen. Zodra wij "klap eens in je handjes, blij, blij, blij" gaan zingen verschijnt er een grijns op dat gezichtje en gaat hij in zijn handjes klappen. Nou ja; hij klapt met zijn ene handje op zijn andere haha. Heel schattig. Goed he?
Oh en af en toe probeert hij het zwaaien na te doen... Ja ja we zijn ineens weer een stuk verder!

Vanmiddag ging meneer om 13u naar bed. Kapot was hij. En om half vier (we hadden hem om half 2 even gehoord maar daarna was het weer stil) ben ik serieus gaan kijken of hij nog wel leefde... Kwart voor vier werd meneer wakker. Alsof hij al die weken ineens even in moest halen...

Het slapen overdag blijft een dingetje. Maar goed, verder is hij zich volop aan het ontwikkelen. Hij geniet van de "jaaaaa! goed zo!" die wij elke keer enthousiast roepen als hij iets nieuws doet. Zo had ik van de week een noppenpuzzel (je weet wel; een puzzel waarbij op elk stukje zo'n klein knopje zit). Ik pakte een stukje er uit bij het knopje en meneer deed het na. Ik zei; "jaaaaa! goedzo!!" en vervolgens moet elk stukje er uit waarbij hij elke keer als hij een knopje (keurig tussen wijsvinger en duim) oppakt; hij mij aan kijkt alsof hij wil zeggen; kijk mama goed he? :-)

Afgelopen zaterdag zijn we met hem naar mijn schoonouders op de camping geweest. Even een dagje vakantie. Heerlijk! Onze kleine man heeft genoten; er liepen in totaal 3 kleine hondjes op het grasveld dus er was reuze veel te kijken en te beleven. Harstikke leuk! En ja toen bleek dat ze er OOK nog een glijbaan hadden! Groot feest. Want een glijbaan is harstikke leuk. Tenminste; als hij er op zijn buik met zijn hoofd naar beneden af mag. Elke keer weer zie ik een grote grijns op mij af komen. Prachtig! Na het eten rond kwart voor zeven kakte hij in. Dus; avondfles, autoslaapzak aan en met speen en knuffel in de stoel. Lekker slapen. Tenminste... dat dachten wij... Want meneer moest echt de hele weg ALLES in de gaten houden. Hoe ontzettend moe hij ook was (hij heeft de hele weg geluid gemaakt); slapen kan echt niet als je alles in de gaten moet houden. En dus ging hij eenmaal thuis direct naar bed en viel hij daar als een blok in slaap. Logisch. Toen was het inmiddels 21u!!! Belachelijk laat...

Onze kleine smurf met zijn gekke fratsen...
Zaterdag was hij al weer 11 maanden oud. Nog even en hij is al weer 1.

Rondje!

Tandje nummer 3 is nu echt door en ook tandje nummer 4 heeft zich gemeld. En kwijlen!!! Hij wordt na elk slaapje wakker met een nat achterhoofd en een hele kring op zijn bed... Overdag merk ik er nog niet heel veel van maar met zijn slapen dus des te meer...

Verder is onze grote vriend vandaag naar de opvang geweest (deze week en volgende week gaat hij twee dagen na elkaar naar de opvang wegens de vakantie van oma en heeft papa op donderdag papa-dag) en volgens zijn mentor heeft hij iets nieuws: op de grond liggen en zo hard mogelijk rondjes draaien. En lachen!! Dikke pret kan ons mannetje dan hebben haha

Momenteel zit hij in de kinderstoel en had hij einde-van-de-dag-inkak dus hij had (bij uitzondering) zijn speen. Af en toe smult hij een sperzieboontje met ons mee en als hij de speen in heeft dan kan hij hem vastpakken en uit zijn mond halen om wat te vertellen ("kaajkaajkaaj" of "peej" bijvoorbeeld) maar als hij een boontje heeft dan stopt hij die tegen zijn speen aan haha. Niet heel handig ;-)
Als je de speen uit zijn mond trekt stopt hij het boontje in zijn mond en peuzelt hem op. Heerlijk! Hij kan zo lekker eten...

Ook nieuw is dat meneer de kat steeds beter probeert te aaien. En de kat probeert het te pikken haha. Alleen is de staart nog een dingetje... De staart pak je namelijk gewoon met de volle hand en daar trek je aan. Zo hard mogelijk. Hmmm nog even oefenen mannetje...

Hij doet het zo goed onze man. Hij had vandaag een nieuwe leidster (oude bekende van mama) op de groep die zei; "wat hebben jullie een vrolijk mannetje! En wat heeft hij een guitig koppie".

Ja. Klopt. :-)
En we houden van hem. Heel veel.
We kunnen allebei op bepaalde momenten naar hem kijken en als hij dan op een bepaalde manier lacht/ kijkt/ eet/ kletst word je gewoon verliefd. Elke keer weer.

Eindelijk weer een berichtje

Deze blog heeft een tijdje stil gelegen.
Mijn excuses hiervoor! Eigenlijk heeft mijn hele blogland een tijd stil gelegen.

Onze man staat echter niet stil hoor!
Wat betreft eten krijgt hij tegenwoordig steeds meer stukjes en dit is allemaal geen probleem. Het liefst eet hij iets wat hij ZELF kan eten; gewoon een stukje op zijn blad en dan zelf pakken en zelf in je mond stoppen. Je ouders die je eten geven dat kan echt niet meer hoor... Ik ben tenslotte nu 10,5 maand oud en dat betekent dat ik alles ZELF kan. (nou ja; behalve een luier verschonen haha)
Conclusie is dat meneer er na het eten echt helemaal onder zit maar ach daar hebben we dan wel weer een douche voor. Hier zitten stukjes 'aardappeltonijnkoekjes' in zijn haar (en op zijn shirt, gezicht, slab, armen, handjes, stoel, grond, enz.).

 Mama's fiets is helemaal omgetoverd tot echte mama-fiets: compleet met buggydrager (en buggy):

 Een brandweersirene (gekregen van opa die vroeger brandweerman was)

 En een eigen stuur zodat onze kleine man niet elke keer mijn stuur hoeft te stelen. Onze kleine man vindt het fantastisch op de fiets maar wilde graag het stuur vast houden. Hij kon echt je hand pakken en aan de kant doen om maar een plek te veroveren haha

Het gaat goed met onze man. Hij is over het algemeen vrolijk en heeft het tijgeren al een tijdje onder de knie. Verder is hij volop aan het ontdekken waarbij vooral deuren erg leuk zijn om constant open en dicht te doen.

 

Wat betreft slapen is meneer een kind wat totaal NIET volgens 'de boekjes' gaat want overdag zijn het nog steeds (vroege en) korte slaapjes in tegenstelling tot bij de kinderopvang waar hij zo 2x zo lang slaapt! Nou ja; zoals ik al zei; over het algemeen is het nog steeds een vrolijk mannetje dus ach waar maken we ons druk om?

 

Deze mama is druk met solliciteren tegenwoordig aangezien ik vanwege bedrijfseconomische redenen vanaf januari geen baan meer heb. Gelukkig is het nog geen januari dus we hebben nog even tijd om te zoeken. Vooral ondertussen genieten van ons mannetje die zo enorm hard groeit.

 

Vanochtend voelde ik tandje nummer 3! Ik dacht; onze man houdt het tot zijn 18e bij zijn twee ondertandjes maar blijkbaar komt er toch meer haha

 

Inmiddels hoor ik de babyfoon weer dus ik ga de kleine smurf uit bed halen en dan gaan we nog maar even fietsen voordat het gaat regenen vandaag....

 

Fijne dag iedereen!

Vaderdag & oogziekenhuis

Afgelopen zondag had manlief zijn eerste Vaderdag en aangezien onze kleine man naar een kinderdagverblijf gaat, had hij een kadootje geknutseld. Superleuk!

Vaderdag (en Moederdag) betekent bij ons: de kleine man in ons grote bed, de knutsel in ontvangst nemen en een ontbijtje krijgen. Heerlijk!
's Middags maakten we lunch bij mijn vader en 's avonds koken bij schoonvader; kon onze man met beide opa's knuffelen, en zo was Vaderdag weer zo voorbij. Het weekend sloten we af met een spelletje met de buurtjes.

Vandaag hadden we de nieuwe afspraak bij het oogziekenhuis omdat ons mannetje nog steeds een vies oogje blijft houden. Ik begon mijn werkdag vroeger en nam tussendoor iets vrij zodat ik deze keer ook mee kon op verzoek van manlief. Achteraf stonden we binnen een half uur weer terug bij onze auto en dachten we allebei dat dit best telefonisch had gekund. Maar goed; de dokter heeft hem weer even gezien.

Ze vertelde dat bij baby's de traanbuis in het begin klein en nauw is en dat dit vanzelf meegroeit. Omdat het ene oogje over is en het andere oogje echt nog niet moet deze toch open gespoten worden. Dit kan niet anders dan onder narcose. Ik mocht naar de balie om een afspraak hiervoor te maken maar dit kon niet in het oogziekenhuis waar we waren want zij hebben geen narcoseprogramma's.

Bij de balie werd mij vertelt dat er deze maand al een narcoseprogramma geweest was (dit schijnt eens per maand te zijn) en dat er in juli en augustus geen één is in verband met de vakanties (pffff bestaat dat nog?!). Ze zou ons op de lijst zetten en dan hadden we kans dat we in september aan de beurt waren. Tenzij er al te veel mensen op stonden (dit kon zij dan weer niet zien) en dan zou het oktober worden. Dat duurt nog lang! Ben wel blij dat ze nu wat willen gaan doen maar ik had niet verwacht dat we nu weer zo lang moesten wachten...

Ik ben natuurlijk vrij om te gaan en staan waar ik wil dus behalve waar zij mij heen willen sturen zijn er vanuit onze woonplaats nog twee ziekenhuizen goed te berijden dus die ga ik bellen om te vragen of ik bij hen sneller terecht kan. Het oogziekenhuis heeft al toegezegd als ik dat doorgeef dan alles door te willen sturen.

En anders is het dus nog 3 of 4 maanden wachten...

9 maanden...

9 maanden zwanger; 9 maanden ontzwangeren

Op bovenstaande foto was ik 37 weken zwanger. Mijn laatste dikkebuikenfoto. Onze man is met 38 weken geboren.

Vandaag is het 09-06-2014 en dat betekent dat onze kleine man vandaag 9 maanden oud is.

Hij overdenkt zelf even de afgelopen maanden...:

Het gaat goed! Na hele gekke koortspieken (en een dal die ik wel eng vond) ging het de afgelopen week erg goed met onze kleine man. Gelukkig maar! We hebben een heerlijk weekend gehouden met even een vakantiedag op de camping bij opa en oma en vandaag in het badje in de tuin en fietsen in de zon.
Alleen slapen is wel lastig met dit weer. Onze kleine man heeft ERG graag zijn slaapzak aan; anders slaapt hij niet. Nu heb ik wel een dunne slaapzak maar dan nog is dat best warm. Dus alles uit (nou ja; behalve de luier) en de slaapzak aan en dan in bed. Vanavond duurde het eventjes voordat dit toch oké was (alles boven staat nu open; de ramen, de deuren, enz. en daardoor is het weer licht en dat is ook wat lastig maar minder erg dan warm). Ons mannetje wordt met de warmte echt DRIJFnat. Nou ja; zweten kan hij in ieder geval :-) Dat is goed. Ach en mama (ik dus) slaapt ook niet zonder deken (of in ieder geval iets over mij heen) en ook ik zweet heel snel...

Een beetje een gekke week deze week met deze vrije maandag.
Zondag is het vaderdag; onze man heeft zijn knutsel allang in huis (en ik ben heel benieuwd haha) en maandag gaan we met ons 3en naar het oogziekenhuis want dat groene oogje is er nog steeds...

Fijne week in ieder geval iedereen!!!